கிரேக்கப் புராணங்களின்படி முதல் பெண்ணான பண்டோராவை ஜீயஸ் ஏன் படைத்தார்? அவர் உண்மையிலேயே பெட்டியைத் திறந்தாரா?

ஒலிம்பஸ் கடவுள்களின் அரசனான ஜீயஸ் கடும் கோபத்தில் இருந்தார்.

அவர் உலகத்தைப் பார்த்தபோது, அங்கு தெரிந்த ஒளியின் மினுமினுப்பைக் கண்டு, யாரும் சொல்லாமலேயே, ப்ரொமீதியஸ் தனது கட்டளையை மீறி நெருப்பைத் திருடி மனிதர்களுக்குக் கொடுத்திருப்பதை அறிந்துகொண்டார்.

ஆனால், ப்ரொமீதியஸ் மட்டும் துன்பத்தை அனுபவிக்கப் போவதில்லை.

ஜீயஸ், கடவுள் ஹெஃபைஸ்டஸிடம் களிமண்ணால் ஒரு பெண்ணின் வடிவில் ஓர் உருவத்தை வடிவமைக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.

ஒலிம்பஸின் மிகவும் மதிப்புமிக்க தெய்வங்களின் பண்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட அந்த உருவம், அழகாக அமைந்தது.

பின்னர், அழகு, கவர்ச்சி மற்றும் காதலின் தெய்வமான அஃப்ரோடைட் அந்த உருவத்திற்கு உயிர் கொடுத்து, காதல் கலைகளைக் கற்றுக்கொடுத்தார்.

போர், ஞானம் மற்றும் கலைகளின் தெய்வமான அதீனா, வீட்டு வேலைகளையும் அழகிய துணிகளை நெய்யும் கலையையும் அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார். மேலும், ஒளிரும் வெள்ளி நிற டோகா ஆடையை அவருக்கு அணிவித்தார்.

கடவுள்களின் ராணியான ஹீரா, அவருக்கு நளினத்தையும் நிதானத்தையும் வழங்கினார்.

மற்ற தெய்வங்கள் அவரை மலர்களாலும், அழகிய கிரீடங்களாலும், கழுத்தணிகளாலும், வளையல்களாலும் அலங்கரித்தனர். அவரைப் பார்ப்பவர், மனிதராக இருந்தாலும், அழியாத தெய்வமாக இருந்தாலும், மூச்சுவிட மறந்துவிடும் அளவுக்கு அவர் அழகாக இருந்தார்.

இறுதியாக, கடவுள்களின் தூதரான ஹெர்மீஸ், அவருக்கு பேச்சு, பிறரைச் சம்மதிக்க வைக்கும் கலை மற்றும் தந்திரம் ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொடுத்தார். மிக முக்கியமாக, அவருக்கு ஆர்வத்தையும் வழங்கினார்.

அவருக்கு பண்டோரா என்று பெயரிட்டதும் ஹெர்மீஸ்தான்.

பின்னர், மனிதர்களுடன் ப்ரொமீதியஸும் அவரது சகோதரர் எபிமீதியஸும் வாழ்ந்துவந்த வீட்டுக்கு அவரை அழைத்துச் சென்றார்.

அப்போது ப்ரொமீதியஸ் அங்கு இல்லை.

ஆனால், ஜீயஸ் ஏதோ தீய திட்டத்தைத் தீட்டுவார் என்று எதிர்பார்த்திருந்த அவர், எந்தத் தெய்வீகப் பரிசையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாம் என்று தனது சகோதரரை எச்சரித்திருந்தார்.

ஆனால், எபிமீதியஸால் அந்த ஆசையை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

அவர் யோசிக்காமல் செயல்படும் நபராக இருந்தது மட்டுமல்லாமல், இதற்கு முன்பு அவர் பார்த்திராத அளவுக்கு அழகான ஒன்றும் அவருக்கு முன்பு இருந்தது.

அதுவும் அவரை அவருக்கு மனைவியாகக் கொடுக்க முன்வந்தார்கள்.

பண்டோராவிடம் ஜீயஸிடமிருந்து கிடைத்த திருமணப் பரிசு ஒன்றும் இருந்தது. முத்திரையிடப்பட்ட ஒரு பெட்டி அது. அதைத் திறக்கக் கூடாது என்று அவரிடம் தெளிவாகக் கூறப்பட்டிருந்தது.

சிறிது காலம் அவர் அதைத் திறக்கவில்லை.

ஆனால், இறுதியில் அவரது ஆர்வம் அவரை வென்றது. அவர் அந்தப் பெட்டியைத் திறந்தார்.

அதிர்ச்சியடைந்த நிலையில், உலகைத் துன்புறுத்தப்போகும் அனைத்து துயரங்களும் அதிலிருந்து வெளியேறுவதைக் கண்டார்.

இறுதியில் அதை மூட முடிந்தபோது, அதற்குள் எஞ்சியிருந்தது நம்பிக்கை மட்டும் தான்.

கிரேக்கப் புராணங்களின்படி முதல் பெண் எவ்வாறு உருவாக்கப்பட்டார் என்ற இந்தக் கதையின் ஒரு பகுதியையாவது நீங்கள் நினைவில் வைத்திருக்கலாம்.

ஒரே ஒரு செயல், பல எதிர்பாராத சிக்கல்களைத் தூண்டும் ஒரு சூழ்நிலையை விவரிக்க, பல மொழிகளில் நிலைபெற்று நீங்கள் பயன்படுத்தியிருக்கக்கூடிய 'பண்டோராவின் பெட்டி' என்ற சொற்றொடருக்கு இதுதான் வழிவகுத்தது.

ஆனால், பல கதைகளைப் போலவே இந்தக் கதையும் சில சந்தேகங்களை எழுப்புகிறது. அவை, கதையின் கதாநாயகன் உணர்ந்த அதே உணர்வான ஆர்வத்தை நமக்குள்ளும் தூண்டுகின்றன.

ப்ரொமீதியஸ்தான் ஜீயஸின் கட்டளையை மீறினார் என்றால், அவர் ஏன் மனிதர்களைத் தண்டித்தார்? நெருப்பு ஏன் இவ்வளவு பெரிய மோதலுக்குக் காரணமாக அமைந்தது?

பெட்டிக்குள் எஞ்சியிருந்தது நம்பிக்கை மட்டுமே என்றால், அந்தத் தீமைகளுடன் அது அங்கே என்ன செய்துகொண்டிருந்தது?

அந்தப் பெட்டியைத் திறந்தது பாண்டோராவா? மேலும் பாண்டோரா திறந்தது உண்மையில் ஒரு பெட்டிதானா? போன்ற உங்களை ஆச்சரியப்படுத்தக்கூடிய வேறு இரண்டு கேள்விகளும் உள்ளன.

நெருப்புக்கு விதிக்கப்பட்ட தடை

டைட்டன் ப்ரொமீதியஸ் மனிதர்களை உருவாக்கியவர்.

கடவுள்களின் உருவத்தையும் சாயலையும் கொண்டவர்களாக, களிமண்ணால் அவர்களை வடிவமைத்தார்.

அவர்கள் தயாரானதும், அவர்களுக்கு உயிர் மூச்சை வழங்குமாறு ஜீயஸ் தனது மகள் அதீனாவிடம் கேட்டுக்கொண்டார்.

மற்ற விலங்குகளிலிருந்து மிகவும் வித்தியாசமான இந்த இனத்தைப் பார்த்து இருவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.

ஆனால், கடவுள்களின் அரசரான ஜீயஸ், அவர்கள் எப்போதும் தன்னை வழிபடுவதை உறுதி செய்யும் வகையில், அவர்களைப் பழமையான நிலையிலேயே, தன்னைச் சார்ந்தவர்களாக வைத்திருக்க விரும்பினார்.

இதற்கு ப்ரொமீதியஸ் உடன்படவில்லை.

அந்த டைட்டனுக்கு மனிதர்கள் மீது மிகுந்த பாசம் இருந்தது.

அதனால், ஒலிம்பஸில் இருப்பதை விட அவர்களுடன் அதிக நேரம் செலவிட்டார். மேலும், பிரிட்டிஷ் எழுத்தாளர் ஸ்டீஃபன் ஃப்ரை தனது 'மிதோஸ்' என்ற புத்தகத்தில் குறிப்பிடுவது போல, "மனிதர்களை மட்டுமே உருவாக்குவதற்கு தனக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டிருந்தது அவருக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது."

"ஒரே மாதிரியாக உருவாக்கப்பட்ட, ஒரே பாலினத்தைச் சேர்ந்த இந்த இனம், அதன் பார்வை, மனப்பான்மை மற்றும் குணநலன்களில் மட்டுமல்லாமல், இனப்பெருக்கம் செய்து புதிய வகைகளை உருவாக்க முடியாத நிலையிலும் பல்வகைத்தன்மை இல்லாமல் இருந்ததாக நான் உணர்ந்தேன்."

மேலும், ஜீயஸ் அவர்களுக்கு வழங்கக் கூடாது என்று தடை விதித்திருந்த ஒன்றுதான் அவர்களிடம் இல்லை என்று அவர் கருதினார்.

அது நெருப்பு.

பண்டைய கிரேக்கத்தில் நெருப்பு என்பது வெப்பம் மற்றும் வெளிச்சத்தை மட்டுமல்லாமல், அறிவு, தொழில்நுட்பம் மற்றும் நாகரிகத்தையும் குறிக்கிறது.

இதன் காரணமாகவே, அவர் படைத்த உயிரினங்களுக்கு நெருப்பு இன்றியமையாததாக இருந்தது.

குளிரிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளவும், உணவைச் சமைக்கவும் அல்லது கருவிகளை உருவாக்கவும் மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் "சிந்திக்கவும், கற்பனை செய்யவும், துணிந்து செயல்படவும், செயல்படவும் அனுமதிக்கும் உள் படைப்பாற்றல் நெருப்பு, தெய்வீக நெருப்பு" ஆகியவற்றையும் பெற வேண்டியிருந்தது.

மேலும், அது தெய்வங்களுக்கே சவால் விடும் அளவிற்கு வளர்ச்சி அடைந்துவிடும் என்று ஜீயஸ் அஞ்சினார்.

எனவே, ப்ரொமீதியஸ் அந்த தெய்வீகப் பொருளைத் திருடி மனிதர்களுக்கு வழங்கியபோது, அதுவரை அவர்கள் அனுபவித்து வந்த நல்வாழ்வை மீண்டும் ஒருபோதும் பெற முடியாத வகையில் ஜீயஸ் தனது பழிவாங்கலைத் திட்டமிட்டார்.

அந்த டைட்டனுக்கு மிகவும் வலிக்கக்கூடிய இடத்தில், அவர் அதிகம் நேசித்த ஒன்றைத் தாக்குவதன் மூலம் கடுமையாகப் பழிவாங்க வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கம்.

பண்டோராவின் பெட்டி?

ஹெசியோட்டின் கூற்றுப்படி... "மேகங்களைத் திரட்டும் ஜீயஸ், கோபத்துடன் அவரிடம் (ப்ரொமீதியஸிடம்) கூறினார்:

''ஜபெத்தியோனின் மகனே, எனது திட்டங்களை அறிந்திருந்தும், என்னிடமிருந்து நெருப்பைத் திருடுவதில் நீ மகிழ்ச்சியடைந்து, எனது அதிகாரத்தை அவமதித்ததால், உனக்கும் உன் சந்ததியினருக்கும் ஈடுசெய்ய முடியாத தீங்கை நான் ஏற்படுத்துவேன். அந்த நெருப்புடன், மனிதர்களுக்கு அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையும் ஒரு தீமையை நான் வழங்குவேன். அது நன்மையைப் போல அவர்கள் விரும்பும் ஒரு தீமையாக இருக்கும்.'"

அந்தத் தீமைதான் பண்டோரா.

மேலும், அவர் கொண்டு வந்த ஜீயஸின் பரிசும் அதனுடன் தொடர்புடையது இல்லை. அது ஒரு பெட்டி அல்ல.

கடவுள்களின் அரசர் பண்டோராவுக்கு வழங்கியது ஒரு பெரிய களிமண் ஜாடி. கிரேக்க மொழியில் அது பிதோஸ் என்று அழைக்கப்பட்டது.

பிதோய் என்பது மது, எண்ணெய், தானியம் அல்லது பிற உணவுப் பொருட்களைச் சேமித்து வைக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன.

சடங்கு முறையில், மனித உடலை அடக்கம் செய்வதற்கான கொள்கலனாகவும் அவை பயன்படுத்தப்பட்டன. அங்கிருந்து ஆன்மாக்கள் வெளியேறி, பின்னர் அவசியம் திரும்பும் என்று நம்பப்பட்டது.

ஆனால், மறுமலர்ச்சிக் காலத்தில் ஒரு கட்டத்தில், அந்த ஜாடி ஒரு பெட்டியாக மாறியது. இதற்கு 16-ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச் சிறந்த மனிதநேயவாதியான ராட்டர்டாமின் எராஸ்மஸ் காரணமாக இருந்ததாக பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது.

1508-ல் வெளியான தனது 'அடாஜியா' என்ற பழமொழித் தொகுப்பில், அவர் பிதோஸ் என்ற சொல்லை லத்தீன் மொழியின் பைக்சிஸ் என்ற சொல்லாக மொழிபெயர்த்தார். அதன் பொருள் பெட்டி.

அதன்பிறகு நடந்தவை வரலாறாகிவிட்டன.

மேலும், அந்தப் பெட்டி அதிகளவில் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும், சில நேரங்களில் ஒரு பெட்டகமாகவும் மாறியதாகவும் காட்டும் ஏராளமான கலைப் படைப்புகள் இந்தக் கருத்தை மேலும் வலுப்படுத்தின.

இந்தத் தவறு சரியாக எப்போது கண்டறியப்பட்டது என்பது தெரியவில்லை.

ஆனால், 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், செவ்வியல் அறிஞர்கள் இந்தத் தவறான மொழிபெயர்ப்பை வெளிப்படையாகச் சுட்டிக்காட்டத் தொடங்கினர்.

அதற்குள், "பண்டோராவின் பெட்டி" என்ற கருத்து கலாசாரத்தில் மிகவும் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டதால், அதை மாற்ற முடியவில்லை.

எப்படியிருந்தாலும், எராஸ்மஸின் இந்தத் தவறு மட்டுமே அந்தப் படைப்பில் சுவாரஸ்யமான விஷயம் அல்ல. அந்த நிகழ்வை அவர் விவரித்த விதம் மேலும் ஒன்றை வெளிப்படுத்துகிறது.

அவர் அந்தப் பெட்டியைப் பற்றி குறிப்பிடுவதற்கான காரணம், "ஒரு மோசமான சம்பவம் நடந்த பிறகுதான் முட்டாள் ஒருவர் பாடம் கற்றுக்கொள்கிறார்" என்ற ஒரு ல த்தீன் பழமொழியை விளக்குவதற்காகத்தான்.

நீங்கள் கவனிப்பது போல, இந்தப் பழமொழி ஆண்பாலில் உள்ளது. ஏனென்றால், எராஸ்மஸின் கதையில் பெட்டியைத் திறப்பது எபிமீதியஸ்தான்.

இல்லை, இதுவும் எராஸ்மஸின் மற்றொரு தவறு அல்ல.

பண்டைய கிரேக்கர்களிடமிருந்து எஞ்சியுள்ளவற்றில், முதல் பெண் உருவாக்கப்பட்டதைப் பற்றிய நம்மிடம் இருக்கும் மிகப் பழமையான பதிவு, கி.மு. 8-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வாழ்ந்த கவிஞர் ஹெசியோட்டுடையது என்பது உண்மை.

ஹெசியோட்டின் அந்தக் கதையில், பண்டோரா "அழகான தீமை" என்று குறிப்பிடப்படுகிறார்.

உலகம் முழுவதும் தீமைகள் பரவுவதற்கும், மனிதர்களின் பொற்காலம் முடிவுக்கு வருவதற்கும் அவர் காரணமாகிறார்.

அந்தக் கதை நீடித்தது.

ஆனால், கிரேக்கப் புராணங்களில் மனிதர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட நன்மைகளையும் தீமைகளையும் கொண்ட ஜாடிகள் அல்லது கலசங்கள் குறித்து மாற்றுக் கதைகளும் இருந்தன.

ஹெசியோட்டின் கதையைத் தொடர்ந்து, ஈசாப்பின் "ஜீயஸ் மற்றும் நன்மைகளின் ஜாடி" என்ற நீதிக்கதையில், அந்த ஜாடியைப் பெறும் மனிதக் கைகள் ஆண்களுடையவை.

அதில் இருந்தவை "பயனுள்ள அனைத்துப் பொருட்களாக" இருந்தன. அவை வெளியே விடப்பட்டபோது மறைந்துவிட்டன.

"தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாத அந்த மனிதர், ஜாடிக்குள் என்ன இருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொள்ள விரும்பினார். எனவே, அவர் அதன் மூடியை அகற்றினார்.

இதனால், அந்தப் பொருட்கள் கடவுள்களின் இருப்பிடத்துக்குத் திரும்பிச் சென்றன. இவ்வாறு, அனைத்து நன்மைகளும் பறந்து சென்று, பூமிக்கு மேலே உயர்ந்தன. நம்பிக்கை மட்டுமே எஞ்சியது."

ஈசாப்புக்கு முன்பே, கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மெகாராவின் கிரேக்கக் கவிஞர் தியோக்னிஸ், நன்மைகள் நிறைந்த ஒரு ஜாடியைப் பற்றியும் குறிப்பிட்டிருந்தார். அந்த ஜாடியை யார் திறந்தார் என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை.

"மனிதர்களிடையே எஞ்சியிருக்கும் ஒரே நல்ல தெய்வம் நம்பிக்கை மட்டுமே. மற்றவர்கள் ஒலிம்பஸுக்குச் சென்றுவிட்டனர்," என்று அவர் கூறினார்.

"நம்பிக்கை அளிக்கும் சக்திவாய்ந்த தெய்வமான தன்னம்பிக்கை போய்விட்டது. பகுத்தறிவு மனிதர்களை விட்டு விலகிவிட்டது. என் நண்பரே, கிரேஸ்கள் பூமியைக் கைவிட்டுவிட்டன.மனிதர்களிடையே இனி நம்பகமான சத்தியங்களோ, நேர்மையானவர்களோ இல்லை. அழியாத கடவுள்களை யாரும் வணங்குவதுமில்லை. பக்தியுள்ள மனிதர்களின் இனம் அழிந்துவிட்டது. நடத்தை விதிகளையோ பக்திசார்ந்த செயல்களையோ அவர்கள் இனி அங்கீகரிப்பதில்லை."

ஆனால், அந்த ஜாடிகளில் நல்ல பொருட்கள் நிறைந்திருந்தாலும் அல்லது தீய பொருட்கள் நிறைந்திருந்தாலும், அவற்றுக்கு ஒரு பொதுவான அம்சம் இருந்தது.

எஞ்சியிருந்தது என்ன என்பதுதான் அது.

மீண்டும் ஈசாப்பிடம் திரும்புவோம்.

"மக்களிடையே நம்பிக்கை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. இழந்துபோன நன்மைகளை நம் ஒவ்வொருவருக்கும் வழங்குவதாக அது உறுதியளித்தது."

நம்பிக்கை?

ஜாடியில் நன்மைகள் அல்லது பரிசுகள் இருந்ததாகக் கூறப்படும் கதைகளில், எல்லாமே ஓரளவு அர்த்தமுள்ளதாகத் தெரிகிறது.

நல்லிணக்கம், நீதி, கருணை, சுதந்திரம், மகிழ்ச்சி அல்லது அமைதி போன்ற நற்பண்புகளுடன் நம்பிக்கையும் அதே இடத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டது பொருத்தமற்றதாகத் தெரியவில்லை.

ஆனால், பண்டோராவின் கதையில், வஞ்சகம், துயரம், வன்முறையான மரணம், முதுமை, கொள்ளைநோய்கள், துன்பம் அல்லது கடின உழைப்பு போன்ற தீமைகளுடன் சேர்ந்து அதே கொள்கலனில் நம்பிக்கை ஏன் இருந்தது?

இது அறிஞர்களிடையே சுவாரஸ்யமான விவாதங்களைத் தூண்டிய ஒரு விஷயமாக உள்ளது.

பெட்டியில் இருந்து வெளியேறாத தீமை எல்பிஸ் என அழைக்கப்படுகிறது என்று சில அறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

இதை நம்பிக்கை என்று மொழிபெயர்க்க முடியும் என்றாலும், இது முன்னறிவிப்பு என்ற பொருளையும் கொண்டிருக்கிறது.

அதாவது, அச்சம் அல்லது பேரழிவு நெருங்கி வருவதை உணர்வது.

இந்த விளக்கத்தின்படி, எல்பிஸ் என்பது ஆவிகளில் மிகவும் தீயதாக இருந்தது.

அது இல்லாமல் இருந்திருந்தால், தவிர்க்க முடியாத விதியான வலி மற்றும் மரணத்தின் தொடர்ச்சியான நிழல் இல்லாமல் மனிதகுலம் குறைந்தபட்சம் வாழ முடியும்.

பண்டைய கிரேக்க சிந்தனையில், நம்பிக்கை ஊக்கமளித்து ஆதரவளிக்கக்கூடியதாக இருந்தாலும், அது ஓர் ஆபத்தான மாயையாகவும் இருக்க முடியும் என்று மற்ற அறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். உண்மையை உணரவிடாமல் அல்லது சரியான நேரத்தில் செயல்படவிடாமல் மக்களைத் தூங்கச் செய்யும் ஒரு ஆறுதலாகவும் அது இருக்கக்கூடும்.

சில நேரங்களில், அது அவரை ஒரு மாயத்தோற்றத்தில் இருப்பதைப் போல உணரச் செய்து, அழிவுக்கான சாத்தியமான ஆதாரமாகவும் மாறியது.

தத்துவஞானி ஃபிரெட்ரிக் நீட்சேயின் பார்வை இன்னும் விரிவானது.

1878-ம் ஆண்டு வெளியான தனது "ஹியூமன் ஆல் டூ ஹியூமன்" என்ற நூலில், பண்டோரா புராணத்தை அவர் மறுவிளக்கம் செய்கிறார்.

அதில், எல்பிஸ் சிக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பதும் ஜீயஸின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

இதன் மூலம், மனிதகுலம் அந்தப் பெட்டியை ஒரு பெரும் பொக்கிஷமாக வைத்திருந்து, விரும்பும் போதெல்லாம் அதைப் பயன்படுத்தும்.

மனிதன் "பண்டோரா கொண்டு வந்த கொள்கலன் தீமைகள் நிறைந்த பெட்டி என்பதை அறியவில்லை. அதற்குள் எஞ்சியிருந்த தீமையை உலகின் மிகப் பெரிய நன்மையாக அவன் கருதுகிறான்: அதுதான் நம்பிக்கை.

"மற்ற தீமைகளால் மனிதன் எவ்வளவு துன்பப்பட்டாலும், அவன் தனது உயிரை மாய்த்துக்கொள்ளக் கூடாது. மாறாக, மீண்டும் மீண்டும் துன்பப்படுவதற்குத் தன்னை அனுமதித்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று ஜீயஸ் விரும்பினார். அதனால்தான் அவர் மனிதனுக்கு நம்பிக்கையை வழங்குகிறார். உண்மையில், அதுதான் அனைத்து தீமைகளிலும் மிக மோசமானது. ஏனெனில், அது மனிதனின் துன்பத்தை நீடிக்கச் செய்கிறது."

ஆனால், கிரேக்க மரபில் நம்பிக்கை என்பது இரட்டைத் தன்மை கொண்ட ஒரு கருத்தாக இருந்தது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

எனவே, அது ஒருவகையான நன்மையாகவும் கருதப்பட்டது.

மேலும், ஹெசியோட்டின் படைப்புகளின் மிகவும் மதிக்கப்படும் பதிப்பாசிரியர்களில் ஒருவரும், அவற்றுக்கு விளக்கவுரைகள் எழுதியவருமான மொழியியலாளர் எம். எல். வெஸ்ட்டின் விளக்கம் போன்ற பிற விளக்கங்களும் உள்ளன.

அவர் இந்தப் புராணத்தை நம்பிக்கையூட்டும் விதத்தில் அணுகுகிறார்.

அவரைப் பொறுத்தவரை, நம்பிக்கை ஜாடிக்குள் பாதுகாப்பாக எஞ்சியிருந்தது என்பது, உலகம் துரதிர்ஷ்டங்களால் நிரம்பியிருந்தாலும், அனைத்தும் இழந்துவிடவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது.

நம்பிக்கை ஒரு கடைசி வாய்ப்பாக எஞ்சியிருந்தது.

பேரிடர்களிடம் சரணடையாமல் மனிதர்கள் முன்னோக்கிச் செல்ல அனுமதிப்பது.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு