چرا مردها به رغم خطرهای احتمالی به آلتشان ژل تزریق می‌کنند؟

جیسون نمی‌خواست آلتش شبیه «قوطی کوکاکولا» شود؛ این اصطلاح در مورد آلت‌هایی به کار می‌رود که با تزریق مقدار بسیار زیادی ژل، شبیه قوطی کوتاه این نوشیدنی می‌شوند .

جیسون در دیدارمان در منچستر به من گفت: «بعضی‌ها واقعا زیاده‌روی می‌کنند.»

این عمل، اندازه دور آلت تناسلی او را ۱۶ درصد بیشتر کرد که خودش و شریک زندگی‌اش از آن بسیار راضی‌اند. او می‌گوید این کار «اعتمادبه‌نفسش را بالا برده است.»

جیسون می‌گوید که «همه‌چیز همچنان به‌طور عادی کار می‌کند» و تنها «کمی قطورتر» شده است. مشخص نیست چند درصد از مردها مثل جیسون ژل به آلت تناسلی‌شان تزریق می‌کنند.

این موضوع بسیار خصوصی است؛ نمی‌شود در خیابان راه رفت و حسش کرد، آن‌گونه که می‌شود محبوبیت تزریق ژل لب را به چشم دید. نظارت کمی وجود دارد و از آمار رسمی‌ خبری نیست، زیرا هر کسی می‌تواند ارائه این خدمات را آغاز کند.

تزریق ژل به آلت تناسلی حتی در آخرین دوره بازی‌های المپیک زمستانی هم نظریه توطئه‌ عجیبی راه انداخت. شایع شده بود مردان حاضر در رشته پرش‌ با اسکی از ژل استفاده می‌کنند تا سطح بدن را افزایش دهند تا مسافت بیشتری بپرند.

با این‌ حال، بعضی مردها پس از انجام نادرست این عمل، با سیاه ‌شدن آلت تناسلی و «جداشدن پوست» به بخش اورژانس مراجعه کرده‌اند.

انجمن جراحان اورولوژی بریتانیا نیز درباره انجام این عمل‌ها هشدار داده است. پس چرا بعضی مردها این کار را انجام می‌دهند و خطرهایش چیست؟

جیسون بدون گفتن اسمش، به‌صراحت درباره تصمیم خود برای تزریق ژل با ما حرف زد.

او از طول آلت تناسلی‌اش راضی بود ولی برای رسیدن به «ظاهری متناسب و متوازن» خواهان «کمی تقارن بیشتر» و افزایش قطر آن بود. جیسون می‌گوید: «اگر کمی احساس کمبود کنم، چرا نروم سراغ ژل‌؟»

او یک سال مشغول بررسی موردهای مختلف شد و در نهایت گزینه جراحی را کنار گذاشت. جیسون، اسید هیالورونیک، نوعی ژل موقت، را انتخاب کرد تا مطئن شود حتی اگر از ظاهر آن هم خوشش نیاید، ماده تزریق‌شده «سرانجام خودبه‌خود حل خواهد شد.»

انگیزه جیسون نوعی مردانگی متکبرانه و «آلفا» نبود: «من به این که می‌گویند هرچه آلت بزرگ‌تری داشته باشیم، مرد بزرگ‌تری هستیم، اعتقاد ندارم.»

به گفته او، انتظارات درباره زیبایی مردها عوض شده است‌: «فقط زن‌ها نیستند که باید خودشان را با معیارها هماهنگ کنند؛ مردها هم باید چنین کنند. فکر می‌کنم مسئله فقط تغییر جامعه است. شیوه‌ای که رسانه‌ها همه‌چیز را به تصویر می‌کشند، حالا تاثیر بزرگی بر زندگی روزمره دارد. انگار نمی‌‌شود جایی رفت، بی‌آنکه تصویر فردی ظاهرا بی‌نقص را ببینیم.»

اگر وب‌سایت درمانگاه‌های ارائه‌کننده خدمات بزرگ‌کردن آلت را نگاه کنید، با سوال‌هایی مثل: «آیا از اندازه آلت تناسلی خود خجالت می‌کشید؟» روبه‌رو می‌شوید و می‌توانید ببینید بعضی از آن‌ها چگونه از این احساسات استفاده می‌کنند.

گزینه‌های مختلفی برای بزرگ‌کردن آلت تناسلی وجود دارد؛ روش‌های جراحی و غیرجراحی و مواد متفاوتی که می‌توان به آلت تزریق کرد.

رایج‌ترین روش با فاصله زیاد از سایر گزینه‌ها، تزریق ماده ژل‌مانند اسید هیالورونیک است؛ همان ترکیب اصلی‌ که از آن برای تزریق ژل به لب‌ها استفاده می‌شود.

اسید هیالورونیک نوعی مولکول قندی است که به ‌طور طبیعی هم در بدن هست. به این ماده «آهن‌ربای رطوبت»‌ لقب داده‌اند چون آب را جذب می‌کند.

دکتر جاوید حسین بیش از یک سال است که در درمانگاه‌اش در منچستر، خدمات تزریق ژل به آلت تناسلی ارائه می‌کند.

آقای حسین پیش از ورود به حوزه عمل‌های زیبایی، پزشکی خوانده بود ولی از نظر قانونی برای تزریق ژل به آلت تناسلی، آموزش پزشکی‌ لازم نیست.

او می‌گوید که تقاضا درحال افزایش است و مشتریانی از تمام گروه‌های سنی داشته است. بعضی‌ها حدود ۲۵ سال دارند و مسن‌ترین مراجعه‌کننده‌اش ۷۲ساله بوده است.

فرایند با جلسات مشاوره درباره سلامت بیمار، دلایل تمایل به انجام عمل، انتظارات او از نتیجه و گفت‌وگو درباره خطرها شروع می‌شود.

در روز عمل، اسید هیالورونیک را به سه نقطه آلت تناسلی تزریق می‌کنند: بخش بالایی و دو طرف آن. ماده از طریق «آنژیو کت» تزریق می‌شود که از قاعده آلت وارد و در امتداد بدنه آن حرکت می‌کند.

سپس ژل را ماساژ می‌دهند تا ظاهر یکنواختی پیدا کند و بیمار این کار را در خانه ادامه می‌دهد.

جاوید حسین می‌گوید که مردان با پرداخت هزینه‌ای تا ۳۵۰۰ پوند (حدود ۴۷۰۰ دلار) می‌توانند برای ۶ تا ۹ ماه انتظار افزایش ۱۰ تا ۲۰ درصدی اندازه دور آلت را داشته باشند.

اما خطرهایی هم وجود دارد. این خطرها از موارد نسبتا جزئی مثل درد، کبودی و توزیع نامتوازن ژل تا مشکلات جدی از جمله عفونت متغیرند. این‌ها خطرات همه عمل‌های تزریق ژل هستند.

خطر آسیب‌دیدن ساختارهای حیاتی و رگ‌های خونی آلت تناسلی که برای نعوظ ضروری‌اند هم وجود دارد.

وقتی از آقای حسین پرسیده شد چرا به رغم نگرانی‌ها، با خیال راحت این عمل‌ها را ارائه می‌کند، گفت «کاملا درک می‌کند» چرا بعضی افراد نگرانند.

او می‌گوید: «این نگرانی‌ها به‌جاست. اما هم‌زمان شواهد بیشتری هم هست. ما نتایج را می‌بینیم و مشخص شده است که این عمل برای مردها فایده‌ دارد.»

جاوید حسین گفته است برای زمانی که مشکلی پیش بیاید، «برنامه اقدام فوری» دارد؛ از جمله استفاده از داروهایی که ژل را به‌سرعت حل می‌کنند: «خوشبختانه هرگز مجبور نشده‌ایم از این برنامه استفاده کنیم.»

بی‌بی‌سی نمی‌تواند به طور مستقل این ادعا را تایید کند.

آقای حسین البته فردی را به یاد می‌آورد که پس از دریافت خدمات در مرکزی دیگر، برای مشاوره نزد او آمده بود؛ فرآیندی که «به‌شدت اشتباه پیش رفته بود.»

او می‌گوید نوع نامناسبی از ژل استفاده شده بود و «بدنه آلت تناسلی داشت سیاه می‌شد»، زیرا عمل به رگ‌های خونی آلت آسیب زده و پوست درحال مردن بود. این مرد فورا به بخش اورژانس فرستاده شد

وایبهاو مودگیل، متخصص سلامت دستگاه تناسلی، مردهایی را دیده است که پس از انجام نادرست این عمل‌ها به بیمارستان مراجعه کرده‌اند: «چنین اتفاقی، گاهی برای بیمار ویران‌کننده است.»

مردانی را به یاد می‌آورد که به دلیل «مردگی بافت پوست» مراجعه کرده‌اند؛ وضعیتی که در آن بخشی از پوست می‌میرد؛ بسیار سیاه می‌شود و سپس به‌تدریج جدا می‌شود و می‌ریزد.

او می‌گوید: «مردان با این انتظار وارد اتاق عمل می‌شوند که "فوق‌العاده خواهد شد"، اما ممکن است در پایان حتی ناراضی‌تر از زمان ورودشان بیرون بیایند.»

الکس، که نمی‌خواست نام واقعی‌اش گفته شود، برای انجام نوع متفاوتی از عمل بزرگ‌کردن آلت تناسلی به آلمان سفر کرد.

جراحی او، بریدن رباطی بود که آلت تناسلی را به استخوان شرمگاهی متصل می‌کند تا آلت بلندتر به نظر برسد. این عمل همچنین شامل گرفتن سلول‌های چربی از بدن خودش و تزریق آن‌ها برای بزرگ‌کردن آلت بود.

وقتی پس از عمل به هوش آمد، آن‌قدر درد داشت که نمی‌توانست بایستد: «کبودی زیادی داشتم و بالای پاهایم زرد شد. حدود یک ماه اصلا نمی‌توانستم ‌درست راه بروم.»

الکس تحت مراقبت قرار گرفت و سرانجام پزشکان اعلام کردند مشکلی ندارد: «خیلی‌ها چنین شانسی پیدا نمی‌کنند. من خوش‌‌شانس بودم و به‌خیر گذشت.»

الکس می‌گوید از اول هم می‌دانست که «آلتش اصولا کوچک هم نیست» اما جامعه و فیلم‌های پورنو او را به این نتیجه رسانده بود که آلت بزرگ‌تر «مردانه‌تر و بهتر» است.

به گفته مودگیل، روندهای جست‌وجوی اینترنتی، تبلیغات و شبکه‌های اجتماعی همگی «نشان می‌دهند که تعداد این عمل‌ها دارد بیشتر می‌شود.» آمار رسمی، اما،‌ درباره شمار آن‌ها وجود ندارد.

این وضعیت باعث شده است انجمن جراحان اورولوژی بریتانیا توصیه‌های جدیدی در مورد انجام ندادن این عمل‌ها منتشر کند.

مودگیل می‌گوید: «محتوای اصلی دستورالعملی که اخیرا منتشر کرده‌ایم این است که هیچ‌کدام از این عمل‌ها را نمی‌توانیم توصیه کنیم، چون شواهد بسیار ضعیفند.»

در این بررسی، ۳۶ تحقیق با مشارکت ۳۷۵۰ مرد انجام شد اما همچنان مشخص نشد «مشخصات ایمنی» این عمل‌ها چیست.

بخشی از این ابهام به دلیل نبودن داده درباره تاثیر بلندمدت ژل‌ها بر آلت تناسلی مربوط می‌شود. نگرانی دیگر این است که درست مثل تزریق ژل لب، برای انجام این عمل هم به هیچ مدرک یا صلاحیت حرفه‌ای نیاز نیست.

مودگیل اعتقاد دارد که ممنوعیت کامل «احتمالا بیش‌ازحد سخت‌گیرانه» خواهد بود ولی اگر این عمل‌ها قرار است ادامه پیدا کنند، این صنعت «به‌شدت نیازمند مقررات‌ است.»

او خواستار ایجاد سامانه ثبت ملی برای ثبت تمام عمل‌های تزریق ژل به آلت تناسلی و گردآوری داده‌های بلندمدت شد تا مردها بتوانند براساس خطرها و فواید، تصمیم آگاهانه بگیرند.

جیسون می‌گوید اگر اثر ژل فعلی‌اش از بین برود، دوباره این کار را خواهد کرد.