پیامی از نیویورک به واشنگتن؛ پیشروی چپ‌گرایان در حزب دموکرات

در حوزه‌های رای‌گیری در سراسر شهر نیویورک در روز سه‌شنبه، طوفانی انتخاباتی در حال شکل‌گیری بود.

کمتر از هفت ماه پس از آنکه زهران ممدانی با یک کارزار خیره‌کننده اندرو کومو، فرماندار پیشین، را شکست داد و به جوان‌ترین شهردار شهر نیویورک در یک قرن گذشته تبدیل شد، سه نامزد چپ‌گرای کنگره که مورد حمایت زهران ممدانی بودند نیز به دستاوردهای مشابهی رسیدند.

دو تن از نامزدهایی که زهران ممدانی از آن‌ها حمایت کرده بود، برد لندر، حسابرس شهر نیویورک، و داریالیزا اویلا شوالیه، فعال اجتماعی، نمایندگان دموکرات مستقر در کنگره را شکست دادند.

یکی از شکست‌خوردگان، آدریانو اسپایات ۷۹ ساله، پنج دوره در مجلس نمایندگان خدمت کرده بود و رهبری فراکسیون اسپانیایی‌تبارهای کنگره را بر عهده داشت. دیگری، دن گلدمن، به عنوان وکیل اصلی در نخستین محاکمه استیضاح دونالد ترامپ شناخته شد و از حمایت مالی آیپک، گروه لابی حامی اسرائیل با منابع مالی گسترده، برخوردار بود.

در سومین رقابت، کلر والدز، عضو مجلس ایالتی، رقیبی را شکست داد که از حمایت بخش بزرگی از تشکیلات دموکرات شهر نیویورک برخوردار بود.

این نوع پیروزی کامل نشان می‌دهد که پیروزی قاطع زهران ممدانی در انتخابات شهرداری سال گذشته اتفاقی نبوده است. او در شهر نیویورک ائتلافی شکل داده است که قادر است نامزدهای همفکر خود را به قدرت برساند؛ نامزدهایی که همگی در جشن‌های پیروزی سه‌شنبه شب از حمایت آقای ممدانی تقدیر کردند.

خانم والدز گفت: «می‌خواهم از شهردارمان تشکر کنم. امشب ما فقط در یک انتخابات پیروز نشده‌ایم، بلکه ثابت کرده‌ایم که این جنبش پایدار است.»

این سه پیروزی تصویری روشن از شکاف‌های درونی حزب دموکرات ارائه کرد و پیام آشکاری برای رهبران آن در سراسر امریکا فرستاد.

با توجه به اینکه سه نامزد تازه ‌برگزیده شده دموکرات برای کنگره در نیویورک عملا پیروزی خود را در انتخابات عمومی ماه نوامبر شهر تضمین کرده‌اند، جنبش سوسیالیستی زهران ممدانی با تمرکز بر مسائل اقتصادی مردم‌گرایانه مانند بیمه سلامت برای همه با تامین مالی دولت، مالیات بیشتر بر ثروتمندان و مسکن مقرون‌ به‌ صرفه، دیگر محدود به مرزهای بزرگ‌ترین شهر آمریکا نیست.

این جنبش اکنون به عرصه سیاست ملی سرریز شده است.

اگر دموکرات‌ها در نوامبر موفق شوند اکثریت مجلس نمایندگان را به دست آورند، احتمالا جناح چپ بزرگ‌تر و پر صداتری در میان اعضای آن‌ها حضور خواهد داشت. این موضوع می‌تواند برای رهبرانی مانند حکیم جفریز، که نماینده بخشی از شهر نیویورک را در مجلس نمایندگان بر عهده دارد، چالشی ایجاد کند، زیرا او تلاش دارد جناح‌های مختلف حزب خود را متحد نگه دارد.

نه داریالیزا اویلا شوالیه و نه کلر والدز نگفته‌اند که آیا در صورتی که حکیم جفریز، همان‌طور که انتظار می‌رود، سال آینده برای ریاست مجلس در صورت کنترل دموکرات‌ها نامزد شود، از او حمایت خواهند کرد یا نه.

دست‌کم، احساسات ضد نماینده مستقر و ضد تشکیلاتی در میان رای‌دهندگان دموکرات که روز سه‌شنبه دیده شد، با جنبش راست‌گرای تی پارتی مقایسه شده است. جنبشی که از سال ۲۰۱۰ به بعد سیاستمداران باسابقه جمهوری‌خواه را کنار زد و به شکل‌گیری گروهی پر جنب‌ و جوش و گاه ناسازگار از محافظه‌کاران در کنگره انجامید.

برد لندر، از سوی خود، تلاش کرد نگرانی‌های احتمالی فزاینده رهبران دموکرات را برطرف کند.

او روز چهارشنبه در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: «ما از این که می‌توانیم نتایج ملموس ارائه کنیم خوشحال هستیم. این انرژی کاملا متفاوتی با چیزی است که تی پارتی به همراه آورد. ما می‌خواهیم چیزی بسازیم، نه اینکه فقط چیزی را خراب کنیم.»

با این حال، دموکرات‌ها باید بر سر این‌که چه برنامه‌ای را پیش ببرند به توافق برسند و همچنین درباره یک دستور کار قانون‌گذاری که بتواند در برابر ترامپ و جمهوری‌خواهان در کنگره به‌عنوان بدیلی عمل کند.

جمهوری‌خواهان از هم‌اکنون مشتاق‌اند نتایج انتخابات مقدماتی نیویورک را نشانه‌ای از حرکت خطرناک حزب دموکرات به سوی چپ معرفی کنند.

دونالد ترامپ در پیامی در شبکه‌های اجتماعی در ساعات پایانی شب نوشت: «آمریکای زیبا هرگز یک کشور کمونیستی نخواهد شد.»

او بعدتر در روز چهارشنبه نوشت: «شهردار زهران ممدانی باعث پیروزی ۳ کمونیست تمام‌عیار شد»، و سپس شکایت کرد که رسانه‌ها نفوذ حمایتی بسیار چشمگیرتر خودش را نادیده می‌گیرند.

جمهوری‌خواهان از هم‌اکنون اظهارات داریالیزا اویلا شوالیه را در شبکه‌های اجتماعی برجسته کرده‌اند؛ او خواستار جهانی با مرزهای باز، بدون زندان و بدون پلیس شده بود. او همچنین به شدت از رهبران دموکرات انتقاد کرده، به کامالا هریس، معاون پیشین رئیس‌جمهور آمریکا، ناسزا گفته و جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین، را به تجاوز جنسی متهم کرده بود.

با این حال، این سازمان‌دهنده اجتماعی ۳۲ ساله در جریان کارزار انتخاباتی خود از اظهارات گذشته‌اش که بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ مطرح شده بود، فاصله گرفت و گفت اکنون فردی متفاوت و پخته‌تر است.

با این حال، پیروزی او واکنش سریع برخی دموکرات‌ها، از جمله جیمی هریسون، رئیس پیشین کمیته ملی حزب، را در پی داشت.

او در شبکه اجتماعی بلو اسکای نوشت: «اگر از حزب دموکرات متنفرید، لطفا برای نامزدی ما اقدام نکنید. از منابع ما استفاده نکنید. به داوطلبان ما تکیه نکنید. از زیرساخت‌های ما استفاده نکنید. از دموکرات‌ها نخواهید که زمان، پول و انرژی خود را صرف کارزار شما کنند.»

با این حال، پیروزی داریالیزا اویلا شوالیه تازه‌ترین نمونه از تمایل رای‌دهندگان دموکرات به پذیرش پیام یک نامزد است، حتی اگر گذشته‌ای بحث‌برانگیز داشته باشد.

دو هفته پیش، رای‌دهندگان دموکرات در ایالت مین از گراهام پلتنر به عنوان نامزد سنا حمایت کردند، با وجود پست‌های تحریک‌آمیز او در شبکه‌های اجتماعی، خالکوبی مرتبط با نازی‌ها و اتهام‌های مربوط به رفتار تهدیدآمیز با شرکای عاطفی.

با این حال، در دیگر رقابت‌های روز سه‌شنبه، دموکرات‌های سنتی‌تر و میانه‌رو پیروز شدند. موضوعی که نشان می‌دهد اگرچه رای‌دهندگان در مکان‌هایی مانند شهر نیویورک و مین ناراضی به نظر می‌رسند، گرایش‌های ملی به این روشنی نیست.

در یوتا، دموکرات‌ها از بن مک‌آدامز، نماینده پیشین کنگره، برای حوزه انتخابیه تازه‌ تاسیس و متمایل به دموکرات‌ها حمایت کردند و گزینه‌های لیبرال‌تر را کنار گذاشتند. همچنین در یک حوزه انتخابیه در مریلند، در خارج از واشنگتن دی‌سی، دموکرات‌ها نامزد میانه‌رویی را انتخاب کردند که از ادامه حمایت امریکا از اسرائیل پشتیبانی می‌کند. موضوعی که در تضاد آشکار با احساسات حامی فلسطینی بسیاری از نامزدهای پیروز نیویورک قرار دارد.

در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در ماه نوامبر، دموکرات‌ها اگر بخواهند اکثریت را به دست آورند، باید در حوزه‌های رقابتی سراسر کشور از جمله برخی مناطق حومه‌ای خارج از شهر به‌شدت لیبرال نیویورک پیروز شوند. و برندگان آن رقابت‌ها از نظر سیاسی تفاوت چشمگیری با سه سوسیالیست مورد حمایت زهران ممدانی خواهند داشت.

همه این‌ها نشان می‌دهد که حزب دموکرات همچنان در آستانه نوامبر و همچنین در مسیر رقابت ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ با مسئله هویت و جهت‌گیری خود دست ‌و پنجه نرم می‌کند. رقابتی که زهران ممدانی گفته است امیدوار است با حمایت از نامزدهای چپ‌گرا بر آن تاثیر بگذارد.

او سه‌شنبه شب، در حالی که میان جشن‌های پیروزی رفت‌ و آمد می‌کرد، گفت: «سیاست قدیمی که ما را به این بحران رساند، همان سیاستی نیست که ما را از این بحران خارج خواهد کرد.»

دست‌کم برای یک شب، سیاست قدیمی و محافظه‌کاران قدیمی حزب دموکرات در واشنگتن، غافلگیر شدند.