در آستانه سومین میزبانی جام جهانی، به نظر نمیرسد که مکزیکیها با وجود ناکامیهای اخیر امیدوار باشند، به روزهای خوش گذشته بازگردند. البته بازگشت خاویر آگیره تا حدی ثبات را به تیم برگرداند. او توانست پس از دورهای پر تلاطم، دوباره روحیه رقابتپذیری را به تیم برگرداند.
رائول خیمنس، ستاره تیم با وجود موفقیت در لیگ برتر انگلیس، هیچگاه نتوانست در اوج آمادگی به جام جهانی برسد. او اکنون در ۳۵ سالگی و پس از فصلی بسیار خوب با فولام، در آخرین فرصت خود، بار اصلی خط حمله مکزیک را به دوش میکشد.
جمهوری چک پس از سالها ناکامی، سرانجام دوباره به جام جهانی رسیده است. اتفاقی مهم برای تیمی که با وجود حضور مداوم در جام ملتهای اروپا از ۱۹۹۶، در این مدت فقط یکبار به جام جهانی صعود کرده بود.
لادیسلاو کریچی ۲۷ ساله، ستاره تیم، کاپیتان و مدافع میانی تیم، با وجود پستش، شم بالایی در گلزنی دارد و توانسته است در دوران حرفهایاش بهطور میانگین هر پنج بازی یک گل بزند.
«بافانا بافانا» پس از سالها دوری، دوباره به جام جهانی بازگشته است. این تیم آخرین بار در سال ۲۰۱۰ بهعنوان میزبان در جام جهانی حضور داشت و آخرین صعودش از طریق مرحله انتخابی به سال ۲۰۰۲ برمیگردد.
دروازهبان اصلی تیم، رونون ویلیامز نقش اصلی را در آفریقای جنوبی خواهد داشت. او کاپیتان و باسابقهترین بازیکن تیم است و تخصص ویژهای در مهار پنالتیها دارد.
کره جنوبی با وجود سابقه طولانی حضور در جام جهانی، دیگر آن تیم شگفتیساز سال ۲۰۰۲ نیست که با هدایت گاس هیدینک تا نیمهنهایی پیش رفت. بسیاری از بازیکنان فعلی حتی آن زمان متولد نشده بودند و از آن نسل طلایی فقط خاطرهای باقی مانده است.
سون هیونگمین هنوز هم چهره اصلی فوتبال کره جنوبی و محبوبترین ستاره کشورش است. او در ۳۳ سالگی دیگر سرعت دوران جوانی را ندارد ولی همچنان توانایی خلق لحظات تعیینکننده و تغییر جریان بازی را دارد.
